ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΤΕ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ κ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΣΑΡΡΗ
ΘΕΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙ ΛΕΠΕΤΕ
Ανταποκρινόμενος
στη σχετική πρόσκλησή σας για την νομική μου άποψη σχετικά με την απόφαση η
οποία εκδόθηκε από τον Άρειο Πάγο και συγκεκριμένα από το Β1 Πολιτικό Τμήμα
αυτού και το οποίο έκανε δεκτή την αναίρεση της Εθνικής Τράπεζας κατά της υπ’
αριθμ. 2048/18 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σας εκθέτω με
σοβαρότητα και υπευθυνότητα την ακόλουθη θέση μου:
Η
υπ’αριθμ.1238/20 απόφαση του Αρείου Πάγου έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης της
Τράπεζας για δύο λόγους και συγκεκριμένα:
α)Ο
πρώτος λόγος συνίσταται στο ότι η πρωτόδικη απόφαση είχε αντιφατική αιτιολογία
και δημιουργούσε ασάφεια διότι από την μια μεριά συνήγαγε έλλειψη διατύπωσης
ρητής επιφύλαξης διακοπής των παροχών στο μέλλον, δεχόμενη ότι δεν έλαβαν γνώση
της επιφύλαξης οι εργαζόμενοι, παρόλο που δέχτηκε ότι τα ιδιωτικά συμφωνητικά
δανείων (και ανεξαρτήτως του ότι ως δανειακές συμβάσεις κρίθηκαν άκυρες)
καταρτίστηκαν μεταξύ της ΕΤΕ και της διαχειριστικής επιτροπής του ΛΕΠΕΤΕ, μέλη
της οποίας είναι κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης μεταξύ άλλων και
εκπρόσωποι των συλλόγων εργαζομένων και συνταξιούχων της ΕΤΕ (βάσει του άρθρου
2 παρ.1 του Κανονισμού του ΛΕΠΕΤΕ). Κατά τον Άρειο Πάγο δεν διευκρινίζεται για
ποιο λόγο οι εργαζόμενοι της ΕΤΕ δεν έλαβαν γνώση των δηλώσεων επιφύλαξης στα
ιδιωτικά συμφωνητικά δανείων, παρόλο που στη Διαχειριστική Επιτροπή του ΛΕΠΕΤΕ
συμμετείχαν εκπρόσωποί τους.
Β)Ο
δεύτερος λόγος ο οποίος έγινε δεκτός από την αίτηση αναίρεσης της Εθνικής
Τράπεζας, συνίσταται στο ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του
αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν. Ειδικότερα,
έκρινε ο Άρειος Πάγος ότι δεν προκύπτει αναμφίβολα ότι το δικαστήριο της ουσίας
έλαβε υπόψη του α)την από 1-8-2008 ανακοίνωση της εναγόμενης προς το προσωπικό
της, με την οποία κατέστησε σαφές μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε είχε αναλάβει την
υποχρέωση να καλύπτει τα ελλείμματα του ΛΕΠΕΤΕ, ούτε είχε εγγυηθεί το ύψος του
ποσού των καταβαλλόμενων επικουρήσεων, ότι πάντοτε οικειοθελώς συνέβαλε και
διευκόλυνε οικονομικά το λογαριασμό για την επίτευξη των σκοπών του και ότι η
κάλυψη των ελλειμμάτων δεν αποτελεί υποχρέωση της Τράπεζας, και β)την από
3-4-2009 ανακοίνωση της εναγομένης προς το προσωπικό της με την οποία επανέλαβε
τη θέση της ότι προέβη στην ταμειακή διευκόλυνση του λογαριασμού, χωρίς να έχει
αναλάβει οποιαδήποτε υποχρέωση κάλυψης των ελλειμμάτων και χωρίς να έχει
εγγυηθεί τις συντάξεις ή να έχει σχετική υποχρέωση από το νόμο και ότι η μόνη
υποχρέωση που έχει συνίσταται στην καταβολή των εργοδοτικών εισφορών της, καθώς
και ότι ο ΛΕΠΕΤΕ ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει τα καταβληθέντα ποσά στην
Τράπεζα, τα οποία εδόθησαν προς ταμειακή και μόνο διευκόλυνση του
λογαριασμού(με εξασφαλίσεις αλλά και χωρίς ασφάλεια).Κατά τον Άρειο Πάγο, η
παράλληλη ορθή αξιολόγηση των εγγράφων αυτών τα οποία φαίνεται ότι αγνοήθηκαν,
θα είχε οδηγήσει στην αποσαφήνιση των ως άνω παραδοχών και θα μπορούσε να έχει
επηρεάσει την κρίση του Πρωτοδικείου ως προς το κρίσιμο ζήτημα της ρητής
επιφύλαξης της εργοδότριας περί αποκλεισμού κάθε δέσμευσης για το μέλλον ως
προς τη χρηματοδότηση του λογαριασμού.
Με τους
ανωτέρω δεχόμενους λόγους, θεωρώ ότι ο Άρειος Πάγος αποδυναμώνει τη θέση μας
ότι ο ΛΕΠΕΤΕ ήταν λογαριασμός εγγυημένων
προκαθορισμένων παροχών. Ο ΛΕΠΕΤΕ είναι λογαριασμός και δεν έχει καμία
νομική προσωπικότητα και στο παρελθόν όσοι προσπάθησαν να θεωρήσουν ότι ο
ΛΕΠΕΤΕ έχει νομική προσωπικότητα ενήργησαν εσφαλμένα διότι αυτός λειτουργούσε
ως λογαριασμός και μόνο στους κόλπους της Εθνικής Τράπεζας. Οι ευθύνες για το
ΛΕΠΕΤΕ, τη διάρκειά του και τη συνέχειά του είναι μεγάλες και εγκληματικές των
διοικούντων την Εθνική Τράπεζα καθώς και η στάση αυτών έναντι εργαζόμενων και
των συνταξιούχων της ΕΤΕ. Δυστυχώς, οι νόμοι Πετρόπουλου και Βρούτση έθεσαν
«ταφόπετρα» στο ΛΕΠΕΤΕ και παρανόμως στέρησαν έννομα περιουσιακά δικαιώματα των
συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας.
Η νέα
νομική πραγματικότητα απαιτεί συνέχιση του αγώνα για τη διεκδίκηση της
περιουσίας των συνταξιούχων που παράνομα στερήθηκαν από τις παροχές του ΛΕΠΕΤΕ
και για τις οποίες παροχές οι συνταξιούχοι και οι οικογένειές τους ήλπιζαν
βάσιμα ότι θα τους καταβάλλονταν προς συμπλήρωση των κύριων συντάξεών τους εφ’
όρου ζωής τους.
Ο Νομικός Σύμβουλος του ΣΣΕΤΕ
και εκθέτων τις απόψεις του
Αλέξανδρος Στρίμπερης
